وقتی میگویند «برای این دوره سطح B1 لازم است»، دقیقاً چه چیزی از شما انتظار میرود؟ CEFR — چارچوب مرجع مشترک اروپایی برای زبانها — استانداردی است که به این پرسش پاسخ میدهد و مرجع تقریباً همه آزمونها و دورههای معتبر زبان در اروپاست.
شش سطح، سه گروه
CEFR توانایی زبانی را در شش سطح میسنجد که در سه گروه دوتایی جای میگیرند: کاربر مقدماتی (A1 و A2)، کاربر مستقل (B1 و B2) و کاربر ماهر (C1 و C2). نکته مهم این است که CEFR چیزی را که میدانید نمیسنجد؛ کاری را که میتوانید انجام دهید میسنجد.
A1 — شروع
میتوانید خودتان را معرفی کنید، آدرس و شماره بپرسید و جملههای بسیار ساده را بفهمید، به شرطی که طرف مقابل آهسته حرف بزند. رسیدن به این سطح معمولاً حدود سه ماه تمرین منظم میخواهد.
A2 — پایه
میتوانید درباره خانواده، خرید، کار و محیط اطرافتان گفتگوی ساده داشته باشید. برای سفر کوتاه و موقعیتهای روزمره کافی است، اما برای زندگی مستقل هنوز نه.
B1 — میانی
نقطه عطف واقعی. میتوانید بیشتر موقعیتهای سفر را مدیریت کنید، تجربهها را تعریف کنید و نظرتان را با دلیل بیان کنید. بسیاری از برنامههای کاری و آموزشی در آلمان حداقل B1 میخواهند.
B2 — میانی پیشرفته
میتوانید متنهای نسبتاً پیچیده را بفهمید و با گویشوران بومی گفتگوی روان و بیفشار داشته باشید. برای بیشتر محیطهای کاری و بسیاری از رشتههای دانشگاهی، B2 حد لازم است.
C1 و C2 — پیشرفته و ماهر
در C1 زبان را انعطافپذیر و مؤثر در محیط دانشگاهی و حرفهای به کار میگیرید و معنای ضمنی را درک میکنید. C2 نزدیک به تسلط گویشور بومی است و برای بیشتر اهداف عملی، رسیدن به آن ضرورتی ندارد.
چطور سطحم را بفهمم
حدس زدن سطح تقریباً همیشه اشتباه از آب درمیآید؛ معمولاً افراد سطح خود را پایینتر از واقع تخمین میزنند. آزمون تعیین سطح زبان مارکت با ۳۰ سؤال و در حدود ۲۰ دقیقه، هر چهار مهارت را میسنجد و کارنامهای تفکیکی به شما میدهد؛ چون کاملاً ممکن است در خواندن B1 باشید و در شنیدن A2.
دانستن سطح دقیق فقط یک عدد نیست؛ تعیین میکند که کدام محتوا برای شما مفید است. محتوای خیلی آسان وقت تلف کردن است و محتوای خیلی سخت دلسرد کردن — و مسیر درست، دقیقاً میان این دو است.